Zeven weken oud

Het is nu 11 januari en Evi is alweer ruim zeven weken oud.  Het is de afgelopen tijd druk geweest met de kinderen, die thuis waren tijdens de kerstvakantie. En met het geweldige winterweer, waardoor we veel tijd buiten hebben doorgebracht met spelen in de sneeuw en schaatsen op de Kooikersplas, vlak achter ons huis. Vandaar ook de kerstkaart, met een foto van onze drie schatjes.

Evi doet het goed, ze heeft inmiddels al het eerste consultatiebezoek achter de rug en de controle bij de kinderarts in het ziekenhuis, voor haar heupen. Alles lijkt prima, maar voor de zekerheid krijgt ze over 6 weken nog een echo van haar heupen. Dit omdat ze in een stuit heeft gelegen, het kan zijn dat het heupbeen dan scheef gaat groeien. Zal wel loslopen, bij Julia was er destijds ook niets aan de hand. Ze is ruim 5 kilo inmiddels, en ze groeit al bijna uit haar kleren maat 56. En veel belangrijker, voor ons tenminste: ze slaapt door !!!! Sinds een week ongeveer redt ze het vanaf de avondvoeding rond half 11 tot ’s ochtends 7 uur. En gisteren was het zelfs half 9, toen heeft Alie haar wakker moeten maken omdat haar borsten bijna ontploften van de melkstuwing.

Daar staat tegenover dat ze ’s avonds nogal onrustig is, eigenlijk slaapt ze dan het liefst op de schouder van papa of mama. In bed houdt ze dan niet lang vol.

Ze kan ook al heel lekker breeduit glimlachen, dat doet ze het liefst tegen de beestjes van de mobile in haar box, maar soms ook wel eens tegen ons. De eerste grijns die we van haar kregen was toen ze in het speciale trilwipstoeltje mocht voor het eerst, en de trilstand aanging: nog nooit had ze zo voluit gelachen! Dat vindt ze erg lekker, blijkbaar. Ze krijgt er vast strakke billen van, want het is net een trilplaat, volgens de collega’s van Alie.

Advertenties

Kraambezoek…

Nu meer dan drie weken na de geboorte van Evi komt het kraambezoek langzamerhand op gang. De zondag na sinterklaas kwamen mijn broer Jaap, Lonneke en de twee neefjes Eelke en Sytze op bezoek. Een beetje druk met vier -door de naweeën van Sinterklaas- hyperactieve kinderen. Evi is schandelijk  door hen verwend. Onder andere met een mega grote beer die door Bo ingepikt is en nu in zijn bed ligt. Daardoor is er nauwelijks meer ruimte voor Bo zelf.

Op maandag kwam een oude schoolvriendin van Alie, Theresa, met haar jongste dochter Isis. Woensdagochtend twee collega’s van Alie, Mirjam en Joyce.  En vandaag tante Alie. Iedereen vindt Evi prachtig. Ze durven vast niets anders te zeggen :-).  Vooral haar lange zwarte haar valt op. En Evi heeft natuurlijk allemaal hardstikke leuke cadeaus gekregen.

Evi groeit goed. Ondertussen is zij over de vier kilo. De wijkverpleegkundige is langs geweest om kennis te maken en duizenden vragen te stellen. De overdracht van dossiers tussen de verschillende instanties is nog niet echt geregeld. Alie heeft de vraag of ze borstvoeding gaat geven inmiddels al meer dan tien keer moeten beantwoorden of invullen op vragenlijsten.

Alie heeft samen met Evi voor het eerst de kinderen van school gehaald met de kinderwagen. Alle moeders op school moesten natuurlijk even kijken hoe zij eruit zag. Julia en Bo maakten ruzie wie de kinderwagen mocht duwen. De oplossing was om de weg terug in tweeën te delen. Eerst Julia en dan Bo.

De nachten zijn nog niet optimaal.  Meer dan vier tot vijf uur zit er nog niet tussen de voedingen. Vanochtend werd ik wakker, omdat Julia de slaapkamer binnenkwam. Mijn eerste reactie was: “Het is midden in de nacht! Ga terug in bed”. “Het is drie uur ’s nachts en Alie is aan het voeden”. Het bleek inmiddels zeven uur ’s ochtends te zijn en Alie was opnieuw aan het voeden. Ik ben bij de drie uur voeding in slaap gevallen en heb niet gemerkt dat Alie om zeven uur op nieuw is gaan voeden. Voor mijn leek het alsof ze vanaf drie uur nog aan het voeden was…..

Langzamerhand beginnen de geboorteslingers van Evi plaats te maken voor de kerstversiering. De kamer is goed gevuld met kerstattributen en kerstbomen. Eentje van Alie en eentje van de kinderen.

En Evi…….? Ze blijft veel slapen en drinken. Huilt bijna niet.  En geniet van haar badje om de twee dagen.

Iedere dag lijkt Evi te groeien. Ze ziet er minder kwetsbaar uit als in de eerste week. Evi draait helemaal mee in het gezin. Afgelopen week heeft Alie’s moeder twee dagen geholpen. Zij heeft genoten van haar tweede kleindochter. In bad gedaan. Verschoond en geknuffeld.

Alie zag op donderdagavond haar kans. De kinderen lagen in bed. Evi was gevoed. En het was koopavond  vanwege Sinterklaas. Shoppen dus. Even weg uit huis en weg van de luiers, baby gepruttel en voedingen. Zij voelt zich dus zo goed dat ze dit nu al wil en kan.

Donderdag kwam Jint met haar jongste kind Willem. Hij is nu drie en een halve maand. Een wereld van verschil tussen Evi en Willem. Al hoewel ….. beide kunnen nog niet zoveel. Maar Willem geeft wel zijn meest geweldige glimlach… en dat moet Evi nog leren. Haar enige interactie is lief, maar glazig naar je kijken. En hard huilen als ze niet snel genoeg de borst krijgt.

Zaterdag 5 december was een grote dag voor Evi. Om half negen mocht Julia afzwemmen voor diploma A en Evi mocht voor het eerst mee op een uitstapje. Om acht uur ’s ochtends stonden we met Evi in de maxicosi voor het zwembad. Evi heeft er van genoten. Zij is de eerste vijf minuten in het zwembad nog wakker geweest, daarna in slaap gevallen en niets meer van Julia’s prestaties meegemaakt.

Om vijf uur sloegen de pieten op het raam. Er stond een grote zak met cadeautjes. Evi merkte niets. Julia en Bo hebben de cadeautjes uitgepakt, terwijl Evi er naast lag in de wipstoel. Overal rond haar heen papier. Evi heeft een mooie CD (eigenlijk voor haar ouders), een boxspeeltje en een bromtol gekregen, terwijl zij door alle herrie en commotie heen bleef slapen. Pas na zevenen werd ze wakker. Heerlijk zo’n leven waar de wereld draait om slapen, eten en zo af en toe heel hard huilen.

Rustig weekend

Julia en Bo mochten dit weekend Sinterklaas vieren bij Opa Bouke en Oma Wil in Nijverdal. Op zaterdagochtend zijn ze door hun oom Martijn en tante Rolieneke opgehaald.  En in de auto meegenomen met de twee neefjes Bram en Timo. In een volgeladen auto zijn ze vertrokken. Dat gaf ons een heerlijk rustig weekend met Evi.

En Evi heeft het goed gedaan. Weliswaar van zaterdag op zondagnacht om half vier wakker voor een voeding, maar vervolgens pas weer wakker om negen uur ’s ochtends. Uitslapen dus. Evi heeft nog heerlijk in bad gedobberd. Dan gaat ze direct in de houding liggen zoals ze lag in de baarmoeder. Beentjes omhoog en een beetje scheef op zij. Dat is haar favoriete houding.

In de middag kwamen Bo en Julia weer terug. Met een kado’s voor Evi van Sinterklaas. Haar eerste chocolade letter “E” en een echte adventskalender van playmobiel. Het kado was groter dan zichzelf en licht beangstigend. Haar grote broer en zus hebben het voor haar uitgepakt.

 

Een week oud

Gisteren is Evi een week oud. Haar leven bestaat uit slapen, nog meer slapen en vervolgens vooral ook slapen. Tussendoor is ze eventjes wakker om dan vooral te willen drinken. En sinds de laatste twee dagen is ook  allerter rond luchtijd. Julia en Bo willen graag met haar spelen en hangen van alles boven haar hoofd. Niet dat ze er op reageert…. Bo “leent” het speelgoed om het allemaal eerst zelf uit te testen.

Alie vond de georganiseerde zorg allemaal wat te druk worden. Met twee fijne kraamhulpen ( ervaren hulp en een hulp in opleiding) en iedere twee dagen de verloskundige aan het bed. Die ook weer met een trainee kwamen. De ervaren hulp is sinds woensdag niet meer hier. Dat was echt niet meer nodig. Vanaf donderdag is het rustiger. En sinds vanmiddag zijn wij kraamhulploos. Plus geen bezoek meer van verloskundigen. Het lijkt er op dat het bewust zo georganiseerd is om na een week met allerlei hulp aan het bed vooral behoefte te hebben aan je eigen huis, je eigen ritme en geen vreemden meer binnen.

En Alie heeft vandaag zelf voor het eerst Evi in bad gedaan. Evi vindt dat geweldig. Haar beentjes flappen meteen weer omhoog. Precies zoals ze in stuit in de baarmoeder heeft gelegen. Voordat ze in bad gaat, wordt ze door de kraamhulp gewogen. Ze wint netjes elke dag aan gewicht.

Zelf ben ik donderdag een dagje op het werk geweest. Tussen de afspraken door op beschuit met muisjes getrakteerd. Schaamteloos veel kadeaus gekregen. Dank daarvoor!  De terugrit was hectisch. Teveel verkeer en net op tijd om 18:15  bij de kinderopvang om Bo en Julia op te halen.  Ze waren heftig verontwaardigd dat ik zo laat was en dat ze daarom het Sinterklaas journaal hebben gemist. Goedgemaakt met pizza’s.  Na het op bed leggen van de kinderen en zeker stellen dat Alie rustig op de bank kon zitten, snel door naar de basisschool voor de nodige sinterklaasvoorbereidingen. Gelukkig daarna toch nog even tijd om met Evi op schoot te zitten. En dan toch ook maar met wat mensen te bellen.

Evi , vijf dagen oud

We hebben de tweede nacht overleefd.  Ze heeft een stabiel ritme. Tussen de voedingen neemt ze ongeveer 3 -4 uur tijd. Dus wij werden wakker gemaakt om drie uur ’s nachts en om zes uur ’s ochtends.

Gisteren ben ik een ruime halve dag aan het werk geweest. Ik ben aanwezig geweest op de ambassadeursdag  van het MBO. Het was een goede sessie. Terwijl ik aan het werk ging heeft Evi de hielprik gekregen. Zij heeft geen kik gegeven. Zij sliep gewoon rustig door, terwijl er bloed van haar afgenomen werd. Tegenwoordig doen ze al een gehoortest na een dag of 5.  Evi’s gehoor is in orde. Dat is bij Bo ook zo, maar luisteren is een ander verhaal.

Ook met Alie gaat het iedere dag weer een stukje beter. De wond doet wel pijn, en ze moet -al hoewel dat lastig voor haar is- nog echt rust houden.

Ik heb samen met Bo en Julia de griepprik gehaald. Julia vond het prachtig. En stoer als zij is, ging zij zo zitten en reageerde niet op de prik. Bo vond het minder grappig en moest toch wel even huilen. Alhoewel de rozijntjes en het plaatje daarna veel goed maakten. En ik mocht uiteraard ook. En dat alles ter ere van Evi, die nog te jong is voor een eigen griepprik. Maar zij had zich ’s ochtend al lijdzaam laten prikken

 

Het was weer even wennen. Om vier uur ’s nachts een klaarwakkere dochter die honger had. En om zeven uur ’s ochtends weer.  Plus Julia en Bo die naar school wilden. Viel niet tegen, maar ook niet mee. Gelukkig konden wij beide ’s middags nog een uurtje bijslapen.

Julia en Bo mochten trakteren op school en op de kinderopvang. Geen beschuitjes, maar lange vingers met roze muisjes.  Hoe het bevallen is weten we niet… daar praten onze kinderen niet over. Wel kwam Julia met een hele groot zelfgemaakte kaart met alle namen van haar klasgenootjes thuis. Het was een echte dagtaak.

Vandaag bestaat Evi ook in de bureaucratie. Ik heb haar bij Burgerzaken in Utrecht aangegeven. In ruil daarvoor een mooi rompertje van de gemeente Utrecht en de gelukwensen van Aleid.

Evi doet het erg goed. Ze is rustig. Huilt weinig en is vanavond voor het eerst na de voeding een half uur echt allert en wakker gebleven. Het badje vond ze geweldig. De beentjes meteen omhoog (door de stuit ligging). Afdrogen was minder. Brullen tot ze rood aanliep. Alles is vastgelegd op video. Leuk voor later op haar huwelijk 🙂

Het was ook de dag van de kraamtranen. Het heeft ook effect gehad. De klossen zijn onder het bed vandaan. Alie vond door de extra hoogte het vervelend om uit bed te komen en kreeg ze last van haar wond. En het speciaal aangeschafte voedingskussen is afgevoerd. Gewoon met normale kussens gaat het net zo makkelijk.

 

Evi is thuis

Vandaag zijn Alie en Evi thuisgekomen uit het ziekenhuis. Voor het eerst buiten en in de auto. Voor Evi is alles in diepe slaap aan haar voorbij gegaan. Alie voelt zich gezien de operatie eigenlijk erg goed. Ze heeft vanavond zelfs met ons aan tafel gegeten.

Gisteren kwam de Sint aan in Houten. Julia en Bo hebben beide een handje gegeven. ’s Avonds mochten ze de schoen zetten. Bo en Julia vonden beiden dat Evi ook haar schoentje mocht zetten. Bo heeft haar kleine slofje gehaald, voorzien van een wortel en een mooie tekening gemaakt voor Evi. Sinterklaas heeft namelijk tekort aan pakpapier en gebruikt de kindertekeningen om de kadootjes in te pakken. De Barbapapa DVD voor Evi viel vooral in de smaak bij Julia en Bo.

Julia en Bo zijn blij dat Evi weer thuis is. Dat geeft hun eigen leven ook weer wat ritme. En ze kunnen nu zelf bepalen wanneer ze bij Evi willen kijken en wanneer ze hun eigen ding willen doen. Ook Alie is blij met haar eigen bed, het eten (nu waardeert zij mijn kookkunsten des te meer) en haar eigen ritme. De kraamhulp is de degene die vier jaar geleden ook geholpen heeft met Bo.  En ook nu heeft ze iemand in opleiding bij zich.

Julia vindt het hard werken zo’n baby. Ze heeft eerst geholpen samen met Bo om alle geboortekaartjes in de enveloppen te doen en vervolgens als een echte postbode de kaartjes in de buurt in de brievenbus te doen. Daarna de traktaties maken voor de naschoolse opvang. En natuurlijk nog beschuit met muisjes (in ons geval lange vingers met muisjes) voor morgen op school.

Evi ligt lekker in de box te slapen. Alie in haar eigen bed. Rond half twaalf volgt de volgende voeding. Kan ik daarna ook proberen te slapen.

 

Alie en Evi hebben goed geslapen. Wel wat korte slaapjes tussen de voedingen door. Evi vindt de nacht interessanter dan dan de dag en is ook veel actiever.

Bij het ontbijt vroeg Bo direct wanneer Evi naar huis zou komen. Een goed teken. Julia en Bo hadden beide een foto mee van zichzelf en Evi naar school. Vol trots hebben ze dat aan alle moeders laten zien, de juffrouw en natuurlijk de klas.

Nadat ik de kinderen op school gebracht had, ben ik naar het ziekenhuis gegaa. Gelukkig was Alie fysiek een stuk beter dan gisteren. Vandaag is het infuus eruit gegaan en mocht ze zelfs weer douchen. Evi drinkt goed. Slaapt veel (dat waren wij ook weer vergeten, hoeveel die babies eigenlijk slapen).  Af en toe heeft ze wat las van haar darmpjes.

Rond twee uur vertrokken om de geboortekaartjes op te halen, de kinderen bij hun speelkameraadjes te halen, snel langs huis om vervolgens naar zwemles te gaan. Gewone leven gaat ook door. En wat bleek in het zwembad. Julia mag afzwemmen voor haar diploma A. Op 5 december. Wat een heerlijke planning. Direct na zwemles met Julia en Bo naar ziekenhuis. Zij wilden ook graag hun zusje zien (en het Sinterklaasjournaal). Nog even patatjes met de kinderen gegeten.

Alle spullen in tassen gedaan. En er weer uitgehaald. Alie zou namelijk van kamer moeten verhuizen wegens grote drukte. Maar dat bleek achteraf niet meer nodig te zijn. En toen had ik alles al ingepakt. Met twee moeie kinderen in de auto om half negen naar huis. En daar moest toch echt het Sinterklaasjournaal van gisteren bekeken worden. Dat hadden ze door de geboorte van Evi niet kunnen zien. Lang leven Uitzending gemist!

 

 

Evi is geboren!

Vanochtend om 11:20 is onze  prachtige dochter Evi geboren.  Zij weegt 3682 gram.  Een grote bos zwart haar. En kan al aardig brullen. Met Alie is ook alles naar omstandigheden goed. De operatie was geen pretje. Wel snel… Na eerst 1,5 uur wachten waren we uiteindelijk aan de beurt.  Nadat  Alie aan alle apparaten en infusen gelegd was en de ruggenprik gekregen had, was Evi binnen 5 minuten geboren. Heel even bij haar moeder gelegd, terwijl zij gehecht werd.

Ik ben met Evi uit de OK naar de kraamkamer gegaan, terwijl Alie in de recovery room kon bijkomen. Een uurtje later was zij ook op de kamer en mocht eindelijk haar dochter echt in haar armen nemen.

Evi is alert en rustig. Veel slapen natuurlijk. Wij moeten erg wennen dat het allemaal zo klein weer is. Maar de routine van luiers verschonen zit er nog zonder probleem in.

Rond vier uur kwamen haar broertje Bo en zusje Julia op bezoek. Julia vond het helemaal geweldig. Ze vond Evi schattig. En toen ze Evi zelf mocht vasthouden, straalde ze. Bo vond het allemaal wat enger. Hij durfde eigenlijk zijn kleine zusje niet aan te raken. Maar vond haar wel erg lief. En natuurlijk ook een trotse opa en oma.

Daarna stortte Alie in van vermoeidheid. Bezoek in de avond afgebeld. En haar de verdere avond en nacht lekker laten slapen.

 

 

 

Volgende pagina »


  • Laat hier je email adres achter om updates te ontvangen per mail.

    Doe mee met 2 andere volgers